در فرآیند اداره امور استان‌ها، تفاوت دیدگاه میان مسئولان و فعالان رسانه‌ای امری طبیعی و اجتناب‌ناپذیر است. رسانه‌ها در چارچوب وظایف حرفه‌ای خود به طرح پرسش‌ها و دغدغه‌ها می‌پردازند و مدیران نیز در چارچوب مسئولیت‌های قانونی، پاسخ‌گو و تصمیم‌گیر هستند. توازن میان این دو، نقش مهمی در حفظ آرامش و اعتماد عمومی دارد.

بدیهی است که قانون، مرجع نهایی رسیدگی به اختلاف‌هاست و احترام به آن برای همه لازم‌الاجراست. در عین حال، تجربه مدیریتی نشان می‌دهد که در برخی موارد، گفت‌وگو، تبیین مواضع و پاسخ شفاف می‌تواند پیش از طی مسیرهای حقوقی، به کاهش سوءتفاهم‌ها و روشن شدن فضا کمک کند؛ به‌ویژه زمانی که موضوع در حوزه رسانه و افکار عمومی مطرح می‌شود.

جایگاه استاندار، به عنوان مسئول عالی اجرایی استان، اقتضا می‌کند که مواجهه با نقدها با تدبیر، آرامش و در نظر گرفتن ملاحظات اجتماعی همراه باشد. چنین رویکردی، نه از اقتدار مدیریت می‌کاهد و نه جایگاه قانونی را تضعیف می‌کند؛ بلکه می‌تواند به تقویت همدلی و هم‌افزایی در مسیر حل مسائل استان منجر شود.

بی‌تردید اولویت اصلی همه دلسوزان استان، تمرکز بر بهبود شرایط اقتصادی و اجتماعی، ارتقای کیفیت زندگی مردم و پیشبرد پروژه‌های توسعه‌ای است. هر اقدامی که به همگرایی بیشتر میان مسئولان و اصحاب رسانه بینجامد، می‌تواند در نهایت به نفع همین اهداف مشترک باشد.

امید است با حفظ احترام متقابل، استفاده از ظرفیت گفت‌وگو و پرهیز از تنش‌های غیرضروری، مسیر همکاری و تعامل سازنده میان مدیریت استان و رسانه‌ها بیش از پیش تقویت شود.

✍️ایمان مظفری